Ομαδική έκθεση Just Art Project στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων
Η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων φιλοξενεί, από τις 30 Ιουνίου έως τις 13 Σεπτεμβρίου 2026, την ομαδική έκθεση σύγχρονης τέχνης «Γιατί κελαηδά το πουλί στο κλουβί». Η πρωτοβουλία ανήκει στο Just Art Project, το οποίο σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) συγκεντρώνει έργα σύγχρονων εικαστικών, θέτοντάς τα σε έναν γόνιμο διάλογο με επιλεγμένα έργα από τις μόνιμες συλλογές της Πινακοθήκης. Η συνύπαρξη αυτή αναδεικνύει τη διαχρονικότητα θεμελιωδών ζητημάτων όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η μετακίνηση και η συλλογικότητα. Πηγή έμπνευσης για τον τίτλο και το εννοιολογικό πλαίσιο της έκθεσης αποτελεί το αυτοβιογραφικό έργο της Maya Angelou, “I Know Why the Caged Bird Sings” (1969). Το «κλουβί» λειτουργεί εδώ ως μεταφορά για τα κοινωνικοπολιτικ
Η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων φιλοξενεί, από τις 30 Ιουνίου έως τις 13 Σεπτεμβρίου 2026, την ομαδική έκθεση σύγχρονης τέχνης «Γιατί κελαηδά το πουλί στο κλουβί». Η πρωτοβουλία ανήκει στο Just Art Project, το οποίο σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) συγκεντρώνει έργα σύγχρονων εικαστικών, θέτοντάς τα σε έναν γόνιμο διάλογο με επιλεγμένα έργα από τις μόνιμες συλλογές της Πινακοθήκης. Η συνύπαρξη αυτή αναδεικνύει τη διαχρονικότητα θεμελιωδών ζητημάτων όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η μετακίνηση και η συλλογικότητα.
Πηγή έμπνευσης για τον τίτλο και το εννοιολογικό πλαίσιο της έκθεσης αποτελεί το αυτοβιογραφικό έργο της Maya Angelou, “I Know Why the Caged Bird Sings” (1969). Το «κλουβί» λειτουργεί εδώ ως μεταφορά για τα κοινωνικοπολιτικά συστήματα που περιορίζουν και καθορίζουν την ορατότητα, τη φωνή και τη θέση του ατόμου στον δημόσιο χώρο. Υπό αυτό το πρίσμα, το κελάηδισμα του εγκλωβισμένου πουλιού μετατρέπεται σε μια πράξη επιβεβαίωσης της ύπαρξης, μια μορφή αντίστασης απέναντι στον φόβο, τη λήθη και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από πολεμικές συρράξεις, εκτοπισμούς και βαθιά κοινωνική κόπωση, η έκθεση, σε επιμέλεια των Νιόβης Ζαραμπούκα-Χατζημάνου, Βικτώριας Ζυγούρου και Αλέξανδρου Κασσανδρινού, προτείνει έναν επαναπροσδιορισμό του θάρρους. Το θάρρος δεν νοείται εδώ ως μια πράξη ηρωισμού, αλλά ως μια καθημερινή επιλογή: η ικανότητα να παραμένουμε παρόντες, να φροντίζουμε, να διατηρούμε τη μνήμη ενεργή και να συνεχίζουμε να οραματιζόμαστε ένα δικαιότερο μέλλον. Αντί να αναπαριστά τη βία, η έκθεση εστιάζει στις μορφές ζωής που επιμένουν μέσα σε αυτήν.
Η διοργάνωση συμπίπτει με τη συμπλήρωση δέκα ετών δράσης του Just Art στην Αθήνα και συνδέεται θεματικά με την έννοια της «Γενναιότητας» (Courage) του Refugee Week Greece, λειτουργώντας ως ένα ανοιχτό κάλεσμα για συνύπαρξη και ενεργή παρουσία. Η έκθεση αποτελεί μια ευκαιρία να αναλογιστούμε τη δύναμη της τέχνης να διατηρεί ζωντανή τη δυνατότητα της έκφρασης, ακόμη και κάτω από τις πιο ασφυκτικές συνθήκες, και να προστατεύει τη συλλογική μας ικανότητα να παραμένουμε ανοιχτοί προς τον άλλον.
Στην έκθεση συμμετέχουν οι εικαστικοί: Χλόη Ακριθάκη, Τζούλια Ανδρειάδου, Κανέλλα Αράπογλου, Βένια Δημητρακοπούλου, Farida El Gazzar, Μενέλαος Καραμαγγιώλης, Στέλλα Καπεζάνου, Βάσω Κατράκη, Άρια Κομιανού, Δέσποινα Μεϊμάρογλου, Silvina Der Meguerditchian, Βένια Μπεχράκη, Ρίκα Πανά, Ελένη Παπαδογιάννη, Δήμητρα Σιατερλή, Θεοδόσης Τενεκετζίδης, Έφη Χαλιορή, Διονύσης Χριστοφιλογιάννης, Doreida Xhogu και το δίδυμο Kalos & Klio.
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 30 Ιουνίου, με την είσοδο για το κοινό να είναι ελεύθερη καθ' όλη τη διάρκεια της έκθεσης, προσκαλώντας τους επισκέπτες σε έναν χώρο περισυλλογής και διαλόγου γύρω από τις αντοχές της ανθρώπινης συνθήκης.
Πηγή: Monopoli Exhibitions