Νίκος Κεσσανλής

Ο Νίκος Κεσσανλής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1930. Το 1950 μετακόμισε στην Αθήνα για να σπουδάσει ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών έως το 1955, μαθητεύοντας στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη. Παράλληλα, εργάστηκε ως βοηθός του Γιάννη Σπυρόπουλου και του Νίκου Νικολάου. Το 1952 έλαβε μέρος στην Πανελλήνιο έκθεση με τρία έργα του. Ως έφηβος μαθήτευσε κοντά στον Γ. Σπυρόπουλο (1944-1948) και τον Ν. Νικολάου. Το 1955 έκανε μια πρώτη έκθεση στην Αθήνα με τον Πάνο Σαραφιανό (ΑΔΕΛ). Από το 1955 έως το 1960 έζησε στη Ρώμη, με ιταλική υποτροφία για το Instituto Centrale del Restauro, όπου συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Συντήρησης Έργων Τέχνης και δούλεψε ως συντηρητής στις εργασίες αποκατάστασης των τοιχογραφιών στο ναό των Eremitani στην Πάντοβα. Στη Ρώμη παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1957 στην γκαλερί “Obelisco”, με έργα που πλησίαζαν τις αφαιρετικές και χειρονομιακές τάσεις του informel. Το 1958 εξέθεσε στην Μπιενάλε της Βενετίας το πρώτο του “άμορφο” έργο. Μαζί με τους Γιάννη Γαϊτη, Κώστα Τσόκλη, Βλάση Κανιάρη και Δημήτρη Κοντό δημιούργησε την «Ομάδα Σίγμα» στην Ιταλία. Το 1959 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Amedeo Modigliani στο Λιβόρνο και αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στο Παρίσι, όπου και συνδέθηκε φιλικά με τον Pierre Restany. Το 1961 κέρδισε το ευρωπαϊκό βραβείο Premio Lissone και τιμητικό έπαινο στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο. Το ίδιο έτος παρουσίασε τις “Χειρονομίες” στην γκαλερί “J” και το 1962, χρονιά και της πρώτης του παρισινής ατομικής έκθεσης, τους “Τοίχους” σε ομαδική έκθεση ελλήνων καλλιτεχνών στο Παρίσι, ενώ παράλληλα συνέχιζε να εκθέτει και στην Ιταλία. Το 1964 έλαβε μέρος με την πρώτη του “Λευκή Χειρονομία” στο Mercato d’ Arte της Φλωρεντίας, ενώ σεντόνια θα παρουσιάσει και σε ατομική του έκθεση στη Ρώμη αλλά και στο Θέατρο La Fenice της Βενετίας, στο πλαίσιο της Μπιενάλε. Ταυτόχρονα πειραματίζεται με τη φωτογραφία και το 1965 παρουσιάζει στο Βερολίνο, το Παρίσι και τη Ρώμη τις “Φαντασμαγορίες της ταυτότητας”. Την ίδια εποχή σχηματίζεται η Mec-Art, της οποίας υπήρξε συνεκφραστής και ιδρυτικό μέλος. Έπειτα, εγκαταστάθηκε και δραστηριοποιήθηκε στο Παρίσι μέχρι και το 1981. Επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα το 1981, όπου εκλέχθηκε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και συγκεκριμένα στο Ε' εργαστήριο ζωγραφικής της ΑΣΚΤ, όπου δίδαξε μέχρι το 1997. Διετέλεσε Πρύτανης και Αντιπρύτανης της ΑΣΚΤ από το 1991 έως το 1997. Επί Πρυτανείας του, η Σχολή μετεγκαταστάθηκε στην οδό Πειραιώς, στον χώρο της παλαιάς βιομηχανίας «Ελληνικών Υφαντηρίων Α.Ε.» («Σικιαρίδειο»), τον οποίο αξιοποίησε, και δημιούργησε τον εκθεσιακό χώρο “Εργοστάσιο”. Ο εκθεσιακός χώρος της Σχολής φέρει το όνομά του. Το 1988 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε. Έχει λάβει διακρίσεις και βραβεία σε διεθνές επίπεδο. Το 1997 το σύνολο του έργου του παρουσιάστηκε σε αναδρομική έκθεση στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης τέχνης (σήμερα Momus) σε επιμέλεια Γιώργου Τζιρτζιλάκη. Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα συνεχίστηκε ως το τέλος της ζωής του. Το έργο του Ουρά βρίσκεται στον Σταθμό της Ομόνοιας του αθηναϊκού μετρό. Το έργο του έχει επηρεαστεί από την άμορφη τέχνη. Ο Νίκος Κεσσανλής πειραματίστηκε με υλικά δημιουργώντας παραμορφωτικές εικόνες. Την δεκαετία του 1960 ασχολείται με την μηχανο-φωτογραφική προβολή σε ευαισθητοποιημένο χαρτί. Η λειτουργία του φωτός προσφέρει εικόνες μεταξύ ψευδαίσθησης και πραγματικότητας με την αίσθηση της γλυπτικής απεικόνισης. Τα έργα αυτής της περιόδου έχουν χαρακτηριστεί ως "Χειρονομίες", ενώ συγκαταλέγονται σ' εκείνα του κινήματος του "Νέου Ρεαλισμού". Η σύζυγός του ήταν η Χρύσα Ρωμανού. Απεβίωσε το 2004.

Nikos Kessanlis was born in Thessaloniki in 1930. In 1950, he moved to Athens to study painting at the Athens School of Fine Arts until 1955, under the tutelage of Yannis Moralis. Concurrently, he worked as an assistant to Yannis Spyropoulos and Nikos Nikolaou. In 1952, he participated in the Panhellenic Exhibition with three of his works. As a teenager, he had apprenticed with G. Spyropoulos (1944-1948) and N. Nikolaou. In 1955, he held an initial exhibition in Athens with Panos Sarafianos (ADEL). From 1955 to 1960, he lived in Rome on an Italian scholarship for the Istituto Centrale del Restauro, where he continued his studies at the School of Art Conservation and worked as a conservator on the restoration of the frescoes at the Church of the Eremitani in Padua. He presented his first solo exhibition in Rome in 1957 at the "Obelisco" gallery, with works leaning towards the abstract and gestural trends of Art Informel. In 1958, he exhibited his first "amorphous" work at the Venice Biennale. Along with Yannis Gaitis, Costas Tsoclis, Vlassis Caniaris, and Dimitris Kondos, he formed "Gruppo Sigma" in Italy. In 1959, he was awarded the first Amedeo Modigliani prize in Livorno and decided to settle permanently in Paris, where he formed a close friendship with Pierre Restany. In 1961, he won the European Premio Lissone and received an honorable mention at the São Paulo Biennial. That same year, he presented his "Gestures" at the "J" gallery, and in 1962—the year of his first solo exhibition in Paris—he presented his "Walls" in a group exhibition of Greek artists in Paris, while continuing to exhibit in Italy. In 1964, he participated with his first "White Gesture" at the Mercato d’ Arte in Florence, while he also presented his "Sheets" in a solo exhibition in Rome and at the La Fenice Theater in Venice as part of the Biennale. Simultaneously, he experimented with photography, and in 1965, he presented "Phantasmagoria of Identity" in Berlin, Paris, and Rome. During this period, Mec-Art was formed, of which he was a co-exponent and founding member. Subsequently, he lived and worked in Paris until 1981. He returned permanently to Athens in 1981, where he was elected Professor at the Athens School of Fine Arts, specifically at the 5th Painting Studio, where he taught until 1997. He served as Rector and Vice-Rector of the ASFA from 1991 to 1997. During his Rectorship, the School relocated to Piraeus Street, to the premises of the former "Hellenic Weaving Mills S.A." ("Sikiarideio") factory, which he repurposed, creating the "Eryostasio" (The Factory) exhibition space. The School's exhibition hall bears his name. In 1988, he represented Greece at the Venice Biennale. He received numerous international distinctions and awards. In 1997, his body of work was presented in a retrospective exhibition at the Macedonian Museum of Contemporary Art (now MOMus), curated by Yorgos Tzirtzilakis. His artistic activity continued until the end of his life. His work "The Tail" is located at the Omonia Station of the Athens Metro. His work was influenced by Art Informel. Nikos Kessanlis experimented with materials to create distorting images. In the 1960s, he engaged with mechano-photographic projection on sensitized paper. The function of light produces images between illusion and reality with a sense of sculptural representation. The works of this period have been characterized as "Gestures" and are classified within the "Nouveau Réalisme" movement. His wife was Chryssa Romanos. He passed away in 2004.